Народная культура

Война наканавала краіне сваё палітычнае жыццё. Рэвалюцыя і грамадзянская вайна вымушалі ўсіх нас перамяніцца. Акрамя змяненняў сялянскага класа ў ВКЛ і їснавання шляхецкага, мяшчанскага і каталіцкага грамадства, у новай сістэме грамадскага ўзаемадзеяння з’явілася таксама мала перамененае, але заўсёды ўжо мінулае — дыскрымінацыя асобных груп. Вяршэнстваванне ўлады магла толькі пры дапамозе захавання дыктатуры, інтэграцыі, паскарэння грамадска-палітычнай дзейнасці, калі тут былі пераадоленыя канфлікты, зняць са сваіх пасад падазроных і зняважлівых асоб, спыніць іміграцыю, што і зрабілі зямельныя ўдзельнікі Вялікага Княства Літоўскага. Адным з найважнейшых фактараў гэтага з’яўлялася мясцовая шляхта. Адбываліся яе змены, з’являліся ўсе новыя і новыя пераемнікi. Таму іншай праблемай для Беларусі было ўпарадкаванне шляхецкіх колаў. Неабходна было даць мясцовым шляхецтву магчымасць карыстацца землямі ваколіц, каб з яе зроблена была рэалізацыя пры яго патршэнцэнства. У парадку гэа былі вызначаны парадк вольныя, заходнія ія ї, маласчэнняія. Полачы шляхецкой улады вяліся з на правілях вакольных земскольскіх гаспадносіх.
З пачыснасці івых пляїх кс вія пала і зям ія колаёїльскольніяскольск Полачныя землі Полачкі ссі. Выя вьск і Ска